ஞாயிறு, 4 டிசம்பர், 2016

ந.பிச்சமூர்த்தி - 1

ந.பிச்சமூர்த்தி: காலத்தை வென்ற தச்சன்!
சுப்பிரமணி இரமேஷ்

டிசம்பர் 4. ந.பிச்சமூர்த்தியின் (15.8.1900- 4.12.1976) நினைவு நாள்.

வால்ட் விட்மன் மற்றும் பாரதியாரின் படைப்புகளால் ஊக்கம் பெற்ற ந.பிச்சமூர்த்தி, தானும் அதுபோன்ற சோதனை முயற்சிகளில் ஈடுபட வேண்டும் என்று எண்ணினார். விளைவு, யாப்பைத் துறந்த புதுக்கவிதை எனும் வடிவம் தமிழுக்குக் கிடைத்தது. இப்புதிய வடிவத்தை முன்னிலைப்படுத்துவதில் ந.பிச்சமூர்த்தி

எதிர்கொண்ட விமர்சனங்கள் அசுரத்தனமானவை.

1963ஆம் ஆண்டு "எழுத்து' இதழில் வெளியான பிச்சமூர்த்தியின் மிக நீண்ட கவிதை "வழித்துணை'. வழித்துணையின் புரிதல் குறித்த அடிப்படையான வினாக்களால் கல்விப்புலம் சார்ந்த இடங்களில் ந.பிச்சமூர்த்தி கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாகக் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகிறார்.

""என்றோ நமது புராணங்களில் படித்த ஒரு கதை இதற்கு ஆதாரம். கதையின் கருவை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டேன். கருவுக்கும் உருவுக்கும் இடைப்பட்ட சப்த தாதுக்கள் என்னுடையவை'' என்ற அவிழ்க்க முடியாத முடிச்சுகளோடு இக்கவிதையை ந.பிச்சமூர்த்தி எழுதியுள்ளார். அந்தப் புராணக் கதை எது என்பதுதான் இக்கவிதையை அணுக முடியாதவர்களின் முதல் கேள்வி.

463 அடிகளைக்கொண்ட இந்நீண்ட கவிதை ஒரு காவியத்திற்குரிய அனைத்துத் தன்மைகளையும் பெற்றுள்ளதாக விமர்சகர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். "கற்பனை, படிமம், வர்ணனை, நடை, உத்தி, அமைப்பு, மதிப்பு ஆகிய ஏழும்தான் கருவுக்கும் உருவுக்கும் இடைப்பட்ட சப்த தாதுக்கள்' என்பது சி.சு.செல்லப்பாவின் கருத்து. இக்கவிதை எழுதப்பட்டு ஐம்பதாண்டுகளைக் கடந்த பின்னரும் இன்றுவரை பாராட்டுதல்களையும் விமர்சனங்களையும் தொடர்ந்து சந்தித்து வருவதற்கு முதல் காரணம், அந்தப் புராணக் கதை எது என்று தெரியாமல் இருப்பதுதான். இக்கவிதை, ந.பிச்சமூர்த்தியைப் பல கோணங்களில் மதிப்பிடுவதற்கான வாசல்களைத் திறந்து வைத்துள்ளது.

பல ஆண்டுகளாக மனிதப் பாத்திரங்களைச் சிருஷ்டிக்கும் பணியைக் கடமையென செய்துவரும் பண்டைப் பழங்குயவனான பிரம்மன், தனது பணியினைச் செய்து கொண்டிருந்த வேளையில், அவன் செய்த மட்பாண்டங்கள் படைபோலத் திரண்டு எழுவதைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைகிறான். அவனுடைய படைப்புகள் பூரணத்துவம் பெறாமல் அரைகுறையாக இருக்கின்றன. அவனால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட படைப்புகள் அவனை எதிர்த்துக் கேள்விகள் கேட்கின்றன.

அக்கேள்விகளைக் கேட்டு அதிர்ந்துபோன பண்டைப் பழங்குயவன் நிலைகுலைந்து மண்ணில் விழுகிறான். அவ்வாறு விழுந்தவன் குமரபுரக் காட்டில் கண் திறக்கிறான். குமரபுரத்தில் தச்சன் ஒருவன் வாழ்கிறான். குயவனுக்கு நேரெதிரான குணங்களை தச்சன் பெற்றிருக்கிறான். இவன் தச்சன், கொல்லன், கொத்தன், கலைஞன் எனப் பல பரிமாணங்களைக் கொண்டவன். எதிர்காலத்திற்கு வழிகாட்டும் ஒரு கைக்கோலைச் செய்ய மரம்தேடி வனத்திற்குச் செல்கிறான். நல்ல மரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க அவனுக்கு ஆறு மாத காலமாகிறது. இந்த ஆறுமாத காலத்தில் குயவனாக இருந்திருந்தால் ஆறு இலட்சம் பாண்டங்களை அறுத்துத் தள்ளியிருப்பான். இதுதான் குயவனுக்கும் தச்சனுக்கும் உள்ள வேறுபாடு. காலத்தின் குளம்படிக்குப் பயந்து கடமையாற்றுபவன் குயவன்; காலத்தைக் கடந்தும் கடமையாற்றுபவன் தச்சன்.

ந.பி., திருமணம் செய்துகொண்ட அடுத்த சில நாள்களிலேயே அவ்வாழ்க்கையிலிருந்து விடுபட விரும்பி, ரமண மகரிஷியைப் பார்க்கச் சென்றிருக்கிறார். "என்னைப் போல் குடும்பத் தளைகளில் சிக்கியவர்களுக்கு விடுதலை பெறும் வழி உண்டா?' என்று மகரிஷியிடம் கேட்டிருக்கிறார். "பழம் கனிந்தால் தானாக உதிர்ந்து விடும். அதைப்பற்றி இப்பொழுது ஏன் கவலை?' என்ற ரமண மகரிஷியின் பதில் அடுத்த ஐம்பது ஆண்டுகள் அவரை நம்பிக்கையோடு வாழ வைத்திருக்கிறது. இந்த நிகழ்வுகளெல்லாம் சேர்ந்துதான் "வழித்துணை' கவிதையைப் பின்னிருந்து இயக்குகின்றன.

 ந.பி.யின் தோற்றம் அவரை ஒரு வேதாந்தியாகக் காட்டுகிறது. ஆனால், இக்கவிதை வேதாந்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதில்லை. பிரம்மன் வெல்லமுடியாத ஒருவனில்லை; மனிதனாலும் பிரம்மனை வெற்றிகொள்ள முடியும் என்பதுதான் இக்கவிதையின் மையம்.

பண்டைக் குயவனாக புதுக்கவிதை எதிர்ப்பாளர்களையும், தச்சனாக ந.பிச்சமூர்த்தியையும், கைக்கோலாக புதுக்கவிதையையும் குறியீடுகளாக மாற்றிப் பார்ப்பதற்கும் வழித்துணையில் இடமிருக்கிறது. காலம் கடந்தும் ந.பிச்சமூர்த்தி உருவாக்கிய கைக்கோலாக புதுக்கவிதை ஒளிர்கிறது.

தச்சனும் பிரம்மனால் உருவாக்கப்பட்டவன்தான். ஆனால், இவன் தன்னுடைய கலைப்படைப்பால் காலம் கடந்தும் நிற்கிறான். மனிதனுக்கும் பிரம்மனுக்குமான போராட்டத்தில் மனிதன் எவ்வாறு பிரம்மனை வெற்றி கொள்கிறான் என்பதுதான் வழித்துணையின் கரு. "வழித்துணை' எழுதிய ந.பிச்சமூர்த்தி மட்டுமல்ல கவிதையும் காலம் கடந்து நிற்கிறது.

[ நன்றி: தினமணி ] 

தொடர்புள்ள பதிவு:

சனி, 3 டிசம்பர், 2016

லா.ச.ராமாமிருதம் -12: சிந்தா நதி - 12

8. சொல்

லா.ச.ராமாமிருதம் 

2016. லா.ச.ராவின் நூற்றாண்டு. 
===
    ”என் தாய், தந்தை, என் வீடு, என் நாடு, இமயத்தினின்று இலங்கைவரை ராமன், சீதை, அனுமன் என்ற பெயரில் எண்ணற்ற சீலர்கள். *வரைற்ற காலமாகத் திரிந்து, அவர்கள் பாதம் பதிந்த மண். இது என் மண். என் இறுமாப்பு. என் சொல்லின் இதழ்விரிப்பு.” -        லா.ச.ரா.




    அர்ச்சனை யெனும் ‘சொல்.'

    ராமன், கிருஷ்ணன், ரிஷிகள், புத்தர், சங்கரர், நபி, சாக்ரடிஸ், Zorasther, Confucius, யேசு, காந்தி இத்யாதி இதுவரை தோன்றி, அவ்வப்போது இனியும் தோன்றப் போவோர் யாவரும் சிருஷ்டியின் கடையலில் உண்டாகி, இயங்கி, அவரவர் சொல்லைச் சொல்லியானதும் அதிலேயே மறைந்தவர்தாம்.




    சிந்தனையெனும் சிருஷ்டி.

    சிந்தனைக்கென்றே ஒரு தக்ஷிணாமூர்த்தியைப் படைத்தேன்.

    அவனே சிவன்; அவனே தவன். சிந்தனையெனும் தவம். சிந்தனையின் படுக்கையில் அவன் ஆழ்ந்து கிடக்கும் இடமும் ஆழமும் அவனே அறியான். எங்கு இருக்கிறேன்? எங்கிருந்து வந்தேன்? ஏன் வந்தேன்?

    சிந்தனா நதியில் அவன் முகத்துக்குக் காத்துக் கிடக்கிறான்.

    மொழி முத்து.

    முத்தான சொல்.

    எழுத்தாய்க் கோர்த்த சொல் எனும் ஜபமணி.

    சொல் எனும் உருவேற்றம்.
    * * *

    எப்பவோ 'நான்' என்று ஒரு கட்டுரை எழுதினேன். அதில் எழுத்து வாக்கில் ஒரு சொற்றொடர்.

    'நெருப்பு என்றால் வாய் வெந்துபோக வேண்டும்', என்று விழுந்துவிட்டது. கேலியாகவோ, ஒரு சில சமயம் பாராட்டியோ, இன்னும் அபூர்வத்தில் சொந்த வியப்பில், இந்த வாக்கியம் இன்னமும் எனக்கு நினைவு மூட்டப்படுகிறது.

    சொல் எனும் உருவேற்றம்.
    * * *

    மனம் படைத்தேன் மானுடன் ஆனேன்.

    மனம் எனும் சிந்தனையின் அத்தர்.

    கும்-கும்-கம்-கம்-கமகம

    ஸரி கம ப த-என்ன இது? இதுதான் சொல்.

    மனம், மனஸ்-மனுஷ்-மனுஷ்ய....

    பவுருஷம், ஆணவம், மணம், மாண்பு, மானுடம்

    மானுடத்தின் மாண்பைச் சொல்லி

    மரபுக்குச் சாசனமாகும் சொல்.

    என் தாய், தந்தை, என் வீடு, என் நாடு, இமயத்தினின்று இலங்கைவரை ராமன், சீதை, அனுமன் என்ற பெயரில் எண்ணற்ற சீலர்கள். *வரைற்ற காலமாகத் திரிந்து, அவர்கள் பாதம் பதிந்த மண். இது என் மண். என் இறுமாப்பு. என் சொல்லின் இதழ்விரிப்பு.

    வழி வழி சிந்தனையில் பூத்து, பரம்பரையின் சாதகத்தில் மெருகேறிய சொல் எனும் நேர்த்தி.

    எண்ணத்தின் எழில். மணத்துடன், பூர்வ வாசனையும் கலந்து, ஓயாத பூப்பில், அழியாத என் புதுமையில் நான் எனும் ஆச்சர்யம்.

    என் சிந்தனையில் புவனத்தை சிருஷ்டித்தேன்.

    ஆகையால் சிந்தனையிலும் பெரிது நான்.

    ஆனால் நான் சிந்தனைக்கு அர்ச்சனை.

    இதுவே என் ஆச்சர்யம்.

    வசனா, கவிதா, வசன கவிதா, அர்ச்சனா, அக்ஷரா, அக்ஷரார்ச்சனா.

    புஷ்பா, புவனா, ஸரி, ரிக, கம, பதநி-ஸா.

    சிந்தா நதியின் தலை முழுக்கு ஆழத்துள், மண்டையோட்டுள் புயல் நடுவே.

    * * *
    ----------------------------------


[ நன்றி: தினமணி கதிர், மதுரைத் திட்டம், ஓவியம்: உமாபதி ] 

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

ராஜேந்திர பிரசாத்

அந்த நாளில் 
“ அருண்”


டிசம்பர் 3. ராஜேந்திர பிரசாத்தின் பிறந்த தினம்.




[ நன்றி : விகடன் ]

வெள்ளி, 2 டிசம்பர், 2016

மு.கு.ஜகந்நாதராஜா -1

பன்மொழிப் புலவர் மு.கு.ஜகந்நாதராஜா
 கொ.மா.கோதண்டம்     

டிசம்பர் 2.  பன்மொழிப் புலவர் ஜகந்நாதராஜாவின் நினைவு தினம்.
இவருடைய ஒரு நூலைத்தான் ( கீழே உள்ளது படம் ) நான் படித்திருக்கிறேன்... பார்த்திருக்கிறேன் என்பது சரியானதாய் இருக்கும். தமிழக அரசின் பரிசு பெற்ற அந்த நூலின் ஒவ்வொரு இயலையும் ஆதாரமாய் வைத்து, இன்னொரு ஆய்வு நூல் எழுதும் அளவிற்கு பிரமிக்கத் தக்க தகவல்கள் உள்ளன.

இன்று இத்தகைய பன்மொழிப் புலவர்களை ... இத்தகைய ஆய்வில் நாட்டமுள்ளவர்களை.... நான் பார்ப்பதில்லை.

====

தமிழ் இலக்கியத்திற்கு வளம் சேர்க்க எத்தனையோ நல்லறிஞர்கள் பல்வேறு வகையிலும் தொண்டு செய்துள்ளனர். ராஜபாளையம் பன்மொழிப் புலவர் மு.கு.ஜகந்நாதராஜாவைப் பற்றி, "ஜகந்நாதராஜா வாழ்ந்த காலத்தில் நாமும் வாழ்ந்தோம் என்பது நமக்குப் பெருமை'' என்று காரைக்குடி கம்பன் அடிப்பொடி சா.கணேசன் கூறியுள்ளார்.

  1933-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 26-ஆம் தேதி, ராஜபாளையத்தில், குருசாமிராஜா - அம்மணியம்மாள் தம்பதிக்கு மகனாகப் பிறந்தார். ஆறாம் வகுப்பு மட்டுமே படித்த அவர், மிக மிக எளிமையானவர்; அனைவரிடமும் குழந்தை மனத்துடன் பழகும் தன்மை கொண்டவர்.

  சுயமாகவே தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், சம்ஸ்கிருதம், பாலி, பிராகிருதம், ஹிந்தி, ஆங்கிலம் முதலிய மொழிகளைக் கற்று அனைத்திலும் இலக்கிய, இலக்கணப் புலமை பெற்று கவி எழுதும் ஆற்றலை வளர்த்துக் கொண்டார்.

  திருக்குறள், புறநானூறு, குறிஞ்சிப்பாட்டு முதலிய தமிழ் இலக்கியங்களைத் தெலுங்கில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இவர் மொழிபெயர்த்த திருக்குறளையும், புறநானூற்றையும் தெலுங்கு பல்கலைக்கழகம் வெளியிட்டிருக்கிறது. மேலும், முத்தொள்ளாயிரம் நூலை தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் ஆகிய மொழிகளில் ஆக்கம் செய்து ஜகந்நாதராஜாவே வெளியிட்டுள்ளார்.

  புவிப்பேரரசரும் கவிப்பேரரசருமான கிருஷ்ணதேவராயர், நமது ஆண்டாள் வரலாற்றை "ஆமுக்த மால்யதா' என்று தெலுங்கில் காவியம் செய்தார். அக்காவியத்தை தமிழாக்கம் செய்ததற்காக, சாகித்ய அகாதெமி முதன் முதலில் தனது மொழிபெயர்ப்புக்கான விருதை ஜகந்நாதராஜாவுக்கு அளித்துச் சிறப்பித்தது.

  தென்காசியில் பணிசெய்தபோது, ரசிகமணி டி.கே.சி.யுடன் பழகும் வாய்ப்பு அவருக்கு ஏற்பட்டது. அதன் காரணமாக இலக்கியங்களைப் படித்து, தன்னை மேன்மேலும் வளர்த்துக்கொண்டார்.

  சாகித்ய அகாதெமிக்காக தெலுங்கு நாவல் "சேரி'யைத் தமிழாக்கம் செய்துள்ளார். "வடமொழி வளத்திற்கு தமிழரின் பங்கு' என்ற ஆய்வு நூல் செய்துள்ளார். தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் வருகைதரு பேராசிரியராகப் பொறுப்பேற்று "தமிழக, ஆந்திர வைணவத் தொடர்புகள்' என்ற ஆய்வு நூலையும் எழுதினார்.



  பிராகிருத மொழிப் பேரிலக்கியம் "காதாசப்தசதி'. இவ்விலக்கியத்தைக் குறுந்தொகை போலவே பாடல்களாக மொழியாக்கம் செய்துள்ளார் ஜகந்நாதராஜா.

  உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்காக "தமிழும் பிராகிருதமும்' என்ற ஆய்வு நூல் எழுதினார். மேலும் வஜ்ஜாலக்கம், தீகநிகாயம், நாகானந்தம், கலாபூர்ணோதயம், வேமனா பாடல்கள், சுமதி சதகம், மகாயான மஞ்சரி, தேய்பிறை குந்தமாலா, காந்தியின் குருநாதர் ஆகிய நூல்களையும் மொழியாக்கம் செய்துள்ளார்.

  தொ.மு.சி.ரகுநாதன் எழுதிய, "பாரதி காலமும் கருத்தும்' என்ற நூலை சாகித்ய அகாதெமிக்காக தெலுங்கில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். தமிழில் தரிசனம், காவிய மஞ்சரி, கற்பனைப் பொய்கை ஆகிய நூல்களுடன் ஆபுத்திர காவியம் என்ற பெரிய காவியத்தையும் எழுதியுள்ளார். இவை தவிர அவர் எழுதிய பல நூல்கள் இன்றும் கையெழுத்துப் படிகளாவே உள்ளன. இவை வெளிவந்தால் தமிழ் இலக்கியம் மேலும் வளம் பெரும் என்பது உண்மை.

  இவரைப் போல ஒரு பன்மொழி ஆய்வாளர், இலக்கிய அறிஞர், தத்துவ மேதை, தென்னிந்தியாவிலேயே இல்லை என்று பலரும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர். படைப்புலகப் பிதாமகன், பல எழுத்தாளர்களின் செவிலித்தாய், பலரையும் உருவாக்கிய பண்பாளர் என்றெல்லாம் பலவாறு பாராட்டப்பட்டவர் ஜகந்நாதராஜா.

  "ஆதர்ஸ் கில்ட் ஆப் இந்தியா' என்ற அமைப்பின் மாநாடுகள், புதுதில்லி, லக்னெü, ஹைதராபாத் போன்ற நகரங்களில் நடந்தபோது, அங்கிருந்த தமிழ்ச் சங்கங்களில் பங்கேற்று பல ஆய்வுரைகளை நிகழ்த்தினார். இதனால் பல்கலைக் கழகங்கள் ஜகந்நாதராஜாவை அழைத்துச் சிறப்பித்தன.

  1958-ஆம் ஆண்டு, பூவம்மா என்பவரை வாழ்க்கைத் துணையாக ஏற்றார். அவர்களுக்கு மூன்று மகன்கள், ஒரு மகள் உள்ளனர்.

  மணிமேகலை இலக்கியத்தில் ஜகந்நாதராஜாவுக்கு இருந்த ஈடுபாடு காரணமாகப் பல ஆய்வுகளைச் செய்தது மட்டுமல்லாமல், 1958-இல் மணிமேகலை மன்றம் ஒன்றைத் தோற்றுவித்தார். அம்மன்றம், ஆக்கப்பூர்வமான பல இலக்கியப் பணிகளைச் செய்து, சென்ற ஆண்டு பொன்விழாவும் கொண்டாடியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

  இலக்கிய ஐயப்பாடுகளைத் தீர்த்துக்கொள்ள தமிழகம் மற்றும் பிற மாநிலங்களிலிருந்து பல அறிஞர்கள் ஜகந்நாதராஜாவைக் காண வருவார்கள். அவர்கள் அனைவரிடமும் அன்புடன் பழகி, அவர்களின் ஐயப்பாடுகளை நீக்கி அனுப்பிவைப்பார்.

  தன்னிடம் இருந்த நூல்களை (பல்வேறு மொழி இலக்கிய ஆய்வு மற்றும் தத்துவ நூல்கள்) தனி நூலகமாக ஆக்கினார். "ஜகந்நாதராஜா இலக்கியத் தத்துவ ஆய்வு நூலகம்' என்ற பெயரில் இன்றும் அந்நூலகம் அவரது மருமகனார் டாக்டர் ராதாகிருஷ்ண ராஜாவால் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்நூலகத்தில் அனைத்து நூல்களும் இடம்பெற்றிருக்கும். ராமாயணம் எத்தனை மொழிகளில் வெளிவந்ததோ அவை அனைத்தையும் இந்நூலகத்தில் காணலாம். இந்நூலகத்தின் மூலம் தொடர்ந்து பல ஆய்வறிஞர்கள் பலன் பெற்றுச் செல்கின்றனர்.

  80-க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எழுதி, குடியரசுத் தலைவர் பரிசு மற்றும் மலேசிய பல்கலைக்கழகத்தின் டாக்டர் பட்டம் போன்றவற்றைப் பெற்றுள்ளார் என்பது சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கவை.

  பன்மொழிப் புலவராகத் திகழ்ந்த ஜகந்நாதராஜா, 2008-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 2-ஆம் தேதி இயற்கை எய்தினார். அவர் எழுதியுள்ள பல நூல்களை வெளிக்கொணர்வதே தமிழ் இலக்கிய உலகம் அவருக்குச் செய்யும் நன்றிக் கடனாகும்.


[ நன்றி : தினமணி ] 

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

மு. கு. ஜகந்நாதராஜா : விக்கிப்பீடியாக் கட்டுரை

எஸ்.ஜி.கிட்டப்பா - 1


திரையில் நிகழ்ந்த கிட்டப்பா அவதாரங்கள்
வாமனன் 


டிசம்பர் 2. எஸ்.ஜி.கிட்டப்பாவின் நினைவு தினம்.  

====
இசையே அரியணையாக இருந்த, தமிழ் நாடக மேடையின் பொற்காலத்தில், நாடக உலக சக்ரவர்த்தியாக விளங்கியவர் எஸ்.ஜி.கிட்டப்பா. தமிழில் பேசும் படம் வந்த இரண்டு ஆண்டுகளில், அவர், தனது 28 வயதில் மறைந்துவிட்டதால், அவர் தமிழ் திரைப்படத்தில் நடிக்கவில்லை. ஆனால், அவருடைய இசையின் ரீங்காரம், பல ஆண்டுகள் தமிழ் சினிமாவில் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது.


எஸ்.ஜி.கிட்டப்பா

எழுபதுகளில் கூட, 'கிட்டப்பா வின் பாட்டை கேட்டேன்; சின்னப்பாவை நேரில் பார்த்தேன்' என்று கவிஞர் கண்ணதாசன் எழுதினார். பியு.சின்னப்பாவும், கிட்டப்பாவின் பாதிப்பால் தான், சின்னசாமி என்ற தன் பெயரை, சின்னப்பா ஆக்கினார். வியாபாரிகள் தங்கள் பொருட்களை, அவர் பெயரை வைத்து விளம்பரப்படுத்தினர். கர்நாடக இசைவாணர்களோ, அவரது பாட்டின் அபாரமான கற்பனையை வியந்தனர். மேடைக்கும் திரைக்கும் வந்த இளம் நடிகர்களுக்கு, 'கிட்டப்பா அவதாரம்' என்று பட்டம் சூட்டப்பட்டது.

யாருக்கும் தலை வணங்காத கே.பி.சுந்தராம்பாள், தன் இலைக்குப் பக்கத்தில் இலை போட்டு, காலமெல்லாம் கிட்டப்பாவிற்குப் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தார். கிட்டப்பா தனது அதிசயக் குரலில், 60 பாடல்களை இசைத்தட்டுக்களில் பதிவு செய்யாமல் போயிருந்தால், அவரின் அருமை நண்பர் ஆக்கூர் அனந்தாச்சாரி, அவரது அதிசய வாழ்க்கை சரிதத்தை எழுதாமல் போயிருந்தால், இன்னொரு மகா கலைஞனின் சுவடுகள், மறதி என்ற பாலைவனத்தில் மறைந்தே போயிருக்கும்.

சென்ற நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில், ஏழைப் பையன்கள், சின்னஞ்சிறார் நடிக்கும், 'பாய்ஸ் நாடகக் கம்பெனியில்' தஞ்சம் அடைவது வாடிக்கையான ஒன்றாக இருந்தது. அப்படி வந்து சேர்ந்தவர் தான், ராமகிருஷ்ணன் என்று பெயரிடப்பட்டு, பொங்கப்பா என்றும், நண்பர்களால் கிட்டன் என்றும், நாடக உலகத்தில் கிட்டப்பா என்றும் அழைக்கப்பட்ட எஸ்.ஜி.கிட்டப்பா.

வாழ்ந்து கெட்டவரான கங்காதர அய்யரின் பத்து குழந்தைகளில் கடைக்குட்டியாகப் பிறந்தவர் கிட்டப்பா. தனது தமையன்மார்களான சுப்பையா, செல்லப்பா ஆகியோரின் அடியொற்றி நாடக உலகத்திற்கு வந்தார். ஆறு வயதில், சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின், 'சமரச சன்மார்க்க நாடக சபை' மதுரையில் நடத்திய நாடகத்தில், பிரார்த்தனை கீதம் பாடியபடி மேடையேறினார்.

ஆறு வயதிலேயே சிங்கப்பூர் சென்று, அங்குள்ள தமிழ் ரசிகர்களைக் கொள்ளை கொண்டார். அற்புதமான குரல்வளமும், அதிசயமான சங்கதிகளை தெய்வ பலத்தால் அழகாகப் பாடும் திறனும், ராக்கெட் வேக முன்னேற்றத்தைக் கொடுத்தன. எட்டு வயதில் கொழும்பு சென்று, இலங்கையில் வெற்றிக் கொடி நாட்டினார்.

வாலிபரான பிறகு, சுந்தராம்பாளுடன் அதே கொழும்புவில் அவர், 'வள்ளி திருமணம்' நடித்தபோது, மேடைக் காதலர்கள், வாழ்க்கையிலும் இணைந்தனர். மின்சார ஜோடனைகளுடனும், பிரமிக்க வைக்கும் அரங்க நிர்மாணத்துடனும், கன்னையா நாயுடு தந்த தசாவதாரம், ஆண்டாள் கல்யாணம் போன்ற நாடகங்களில் நடுநாயகமாகவும், அவற்றின் நாதஜீவனாகவும் விளங்கினார் கிட்டப்பா.

இத்தகைய நாடகங்களில், கிட்டப்பா இசைத்த, 'கோபியர் கொஞ்சும் ரமணா' உடனும், பாமா விஜயத்தில் அவர் பாடிய, 'காமி சத்யபாமா' உடனும், பிற்காலத்தில் திரையில் ஒலித்த அதே பாடல்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், கிட்டப்பாவின் இசை வல்லமை விளங்கும்.

கிட்டப்பாவின் பாணியை முக்கால்வாசி தன் பாட்டில் கொண்டு வந்ததால், டி.ஆர்.மகாலிங்கம், 30 ஆண்டுகளுக்கு மேல் தமிழ்த்திரை உலகில் வெற்றிக்கொடி நாட்டினார். 'ஸ்ரீவள்ளி' படத்தில் அவருக்கு கிடைத்த முதல் வெற்றிக்கும், கிட்டப்பாவின் சங்கீத நாதத்திற்கும் மக்கள் மத்தியில் இருந்த வரவேற்பு ஒரு முக்கிய காரணம்.n



தொடர்புள்ள பதிவுகள்:
Elloraiyum - SG Kittappa


வியாழன், 1 டிசம்பர், 2016

விக்கிரமன் -2

சரித்திரக் கதைச் செம்மல் விக்கிரமன் 
கீழாம்பூர் சங்கரசுப்பிரமணியன்


டிசம்பர் 1. விக்கிரமனின் நினைவு தினம்.
===
தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத்தின் தலைவராகப் பல ஆண்டுகளாக இருந்தவர், அமுதசுரபி மாத இதழின் ஆசிரியராகப் பல ஆண்டுகளாகப் பதவி வகித்தவர், சரித்திரக் கதைச் செம்மல் விக்கிரமன் மறைவு இலக்கிய உலகிற்கு ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பாகும். விக்ரமன் பல எழுத்தாளர்களை உருவாக்கிய குருநாதர். எனக்கு ஒரு மலர் எப்படித் தயார் செய்ய வேண்டும்? பத்திரிகை நிர்வாகம் என்றால் என்ன? என்பதையெல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்த குருநாதர் ஆவார்.

1980ஆம் ஆண்டு தினமணியில் மதிப்புரை பகுதியும், நாடக விமர்சனமும் நான் எழுதிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது தினமணிச்சுடரை சே.ரா. (இப்போது ஸ்ரீபெரும்புதூரில் ஜீயராக இருப்பவர்) அவர்கள் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் ஏ.என். சிவராமனின் (தினமணி ஆசிரியர்) உறவினர் என்பதை அறிந்து கொண்ட சே.ரா. அவர்கள் அமுதசுரபின்னு ஒரு பத்திரிகை வருது. அதனுடைய ஆசிரியர் வேம்பு அவர்களிடம் உன்னைப்பற்றி சொல்கிறேன். நீ அமுதசுரபிக்கும் எழுது என்று சொல்லி என்னைப் பற்றித் தொலைபேசியில் விக்கிரமனிடம் தகவல் தெரிவித்தார்.

நான் அமுதசுரபி ஆபீசுக்குப் போனேன். மாடிப்படியில் ஏறும்போது ஏ.வி.எஸ்.ராஜா அவர்கள் வெளியே கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார். 'சார் இங்கே வேம்பு' என்பது யார்? தினமணி சே.ரா. பார்க்கச் சொன்னார்! ராஜாவிடம் நான் சொன்னபோது ”எங்கள் அமுதசுரபி ஆசிரியர். அவர் பெயர் விக்கிரமன். ரொம்பவும் அவரைத் தெரிந்தவர்கள்தான் வேம்பு என்று வீட்டில் வைத்த பெயரைச் சொல்லி அழைப்பார்கள்” என்றார் ராஜா.
” நீங்கள் விக்கிரமனைப் பார்க்க வந்து இருக்கிறீர்கள். உள்ளே போங்கள் நடுநாயகமாக உட்கார்ந்திருப்பவர்தான் விக்கிரமன்” என்றார் ராஜா. அந்த மாடிப்படியிலும் எனக்கொரு ஆலோசனையைச் சொன்னார் ராஜா. இளைஞர்கள் நிறைய எழுதவேண்டும். உன்னைப் போன்றவர்கள் அமுதசுரபியில் எழுத இடம் கொடுப்பார் விக்கிரமன் என்றார்.

அன்று விக்கிரமனுடன் நடந்த சந்திப்பு எங்களுக்குள் ஒரு நெருக்கத்தை உண்டு பண்ணியது. என் வீட்டிலும் என் கிராமத்திலும் அவர் வருவதற்குக் காரணமாயிற்று. பாமா கோபாலன், அசோகன், லட்சுமி ஸ்ரீனிவாசன் இன்னும் பலருடன் அமுதசுரபி தீபாவளி மலரை உருவாக்குவதற்கு எனக்கும் இடம் அளித்தார் விக்கிரமன்.

விக்கிரமன் சிறந்த எழுத்தாளர். கடிதம் எப்படி எழுதவேண்டும், ஒருவரிடம் எப்படி பேசி சமாளிக்க வேண்டும், இதையெல்லாம் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தவர் அவர்தான்.

சித்ரா தியேட்டர் சமீபம் ஓர் அச்சகத்தில் தான் அமுதசுரபி மலர் அச்சாகும். அந்த அச்சக இடத்திற்கே போய் தீபாவளி மலரை அவருடன் பல ஊர்களுக்குப் பிரித்து அனுப்பும் பணியில் நானும் (இப்போதுள்ள குமரேசன் உள்பட) இன்னும் பலரும் ஈடுபட்டது உண்டு. ஒரு பத்திரிகை ஆசிரியருக்குப் பத்திரிகை அலுவலக வேலை எல்லாம் தெரிந்து இருக்கவேண்டும் என்று நினைப்பார் விக்கிரமன். இந்த எண்ணம் என் தாத்தா ஏ. என். சிவராமனுக்கும் உண்டு.

குன்றக்குடி பெரிய பெருமாள், இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் ராமச்சந்திரன், அய்க்கண், கோவி. மணிசேகரன், வாசவன், த.கி. ராமசாமி, மெர்வின், ஏர்வாடி உமாபதி, பெருங்கவிக்கோ போன்ற பல எழுத்தாளர்கள் எனக்கு அமுதசுரபி மூலம்தான் அறிமுகமானார்கள்.

டெல்லியில் எழுத்தாளர் சங்கம் 1980களில் பெரிய மாநாடு ஒன்றை நடத்தியது. அதற்கு நாங்கள் எல்லோரும் டெல்லி போனோம். எழுத்தாளர்கள் பலரை (பிரபலமானவர் உள்பட) ஒரே குடும்பம் ஆக்கிய நிகழ்வு அது. எனக்கு ஆனந்தம் கிருஷ்ணமூர்த்தியும், ராஜாமணியும், கிருஷ்ணமூர்த்தியும் (தமிழ்சங்கம்), சேஷாத்திரியும் அப்போதுதான் நண்பர்கள் ஆனார்கள்.

விக்கிரமன் மாலை நேரம் சென்னை பீச் ஸ்டேஷனுக்கு வந்து விடுவார். அங்கிருந்து மேற்கு மாம்பலம் ரயிலில் பயணமாவார். அவருடன் பல நாள்கள் நானும் பயணமாகிப் பல விஷயங்களைக் கற்று இருக்கிறேன். விக்கிரமன், ராமச்சந்திரன் (இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸ்) கணேசன் ஆகியோருடன் பல திரைப்படங்களை நான் பார்த்துண்டு. திரைப்படங்கள் பார்ப்பது நமக்குப் பொழுதுபோக்கல்ல! அது நமக்கு உத்யோகம். நம் உத்யோகத்திற்கு உறுதுணை செய்யக் கூடியது என்பார். சில திரைப்படங்களுக்கு ஏர்வாடியும் வந்ததாக ஞாபகம்.

என் தாயார் வேதனையுடன் சொல்வார்களாம். யார் சொல்வதைக் கேட்கிறான்? சில வயதிலேயே அப்பாவை இழந்த அவன் ஒழுக்கமாகப் பசியில்லாமல் வாழ்ந்து படித்து நல்ல உத்தியோகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்பதே என் ஆசை. கதை எழுதாதே.. எழுதாதே என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டேன். அவனைக் கண்டிக்கப் பெரியவர்கள் யாரும் இல்லை. கஷ்டப்பட்டுப் படித்துப் பள்ளிப்படிப்பு முடித்தவுடன் ஸ்பென்சரில் வேலையை அவனே தேடிக் கொண்டான். அங்கிருந்தபடியே வேறு பெரிய வேலைக்கு முயற்சி செய் என்று சொல்லிக் கொண்டே இருப்பேன். அவன் மீட்டிங், சங்கம், கதை, கவிதை எழுதுவது என்று அலைவான். திடீரென்று ஒரு நாள் யாருக்கும் சொல்லாமல் ஸ்பென்சர் - வௌ்ளைக்காரர் கம்பெனியிலிருந்து விலகி பத்திரிகை ஆபீசில் சேர்ந்து விட்டான்.

குறைந்த சம்பளமானாலும் ஒரு தேதிக்குக் கொண்டு வருவான். எப்படியோ இரண்டு ஆண்டுகள் பசி, பட்டினி இல்லாமல் கிடைத்ததை வைத்துக் கொண்டு நானும் அவனும் வாழ்க்கையை ஓட்டி வந்தோம். இப்பொழுது பாருங்கள். நேரம், காலம் இல்லை. வேளைக்குச் சோறில்லை. பெயர், புகழ் என்ன வேண்டிக் கிடக்கிறது? உங்கள் பையனைப் பாருங்கள்... அரசாங்க உத்தியோகத்தில் சேர்ந்து மாதம் குறிப்பிட்ட தேதியில் சம்பளம் வாங்குகிறான்.

(என் இளம் பருவத் தோழர் பாரதி சுராஜின் தாயார் எங்கள் குடும்ப நலத்தின் மீது அக்கறை கொண்டவர்கள். என் தாயாருடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது சொல்வார்களாம்; உங்கள் பிள்ளை மனதுக்கு உகந்த வேலையில் சேர்ந்துவிட்டான். பெயரும் புகழும் அடைந்து வருகிறான்! இதற்குத்தான் என் தாயார் மேற்கண்டவாறு பதில் தந்திருக்கிறார்)

என் தாயில் குரல் நியாயமானது என்று எனக்கு இப்போது தோன்றுகிறது. தவறு செய்து விட்டோமோ என்று சிலசமயம் நினைப்பேன். ஆனால் என் செய்கைக்கு ஆதரவு இருந்தது. அரசாங்க உத்தியோகத்தில் இருப்பவர், இன்ஜினியராக இருப்பவர் மாப்பிள்ளையாக வரவேண்டும் என்று என் மாமனார் - மாமியார் எதிர்பார்க்கவில்லை. அதிகச் சம்பளம் இல்லாத பத்திரிகை அலுவலகத்தில் எனக்கு வேலை என்றறிந்தும் அவர்கள் முழு மனதோடு ஏற்றார்கள்.

பல மேதைகளுடன் ஏற்பட்ட பழக்கம் - லட்சம் கோடி ரூபாய் கொடுத்தால்கூட ஏற்பட முடியாத அனுபவம் - எனக்குக் கிடைத்தது.
மேலேயுள்ள விக்கிரமனின் வாக்குமூலம். நிஜம்தான் அவருக்குப் பல பெருமைகள் கிடைத்தன. அவருடைய மனைவியும், அவருடைய மகன் கண்ணனும் அவருடைய மகளும் பெரும் துயருக்கு இப்போது உள்ளாகியுள்ளனர். அவர்களுக்கு இதயப்பூர்வமான என் வருத்தத்தினைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். பல எழுத்துலக வித்தகர்களை உருவாக்கி இருப்பவர் இலக்கியப் பீடமாக என்றும் திகழ்வார் கலைமாமணி டாக்டர் அமரர் விக்கிரமன்.


[ நன்றி : http://www.dinamalar.com/supplementary_detail.asp? ]id=28614&ncat=18&Print=1  ]

தொடர்புள்ள பதிவுகள்:

எல்லிஸ் ஆர். டங்கன் -1

பாதை அமைத்துத் தந்த அந்நிய மேதை

ஆர். சி. ஜெயந்தன்
[ பொன்முடி  படப்பிடிப்பில் ]


டிசம்பர் 1. எல்லிஸ் ஆர். டங்கனின் நினைவு தினம்.

“நாடக நடிகர்கள் சினிமாவுக்கு நடிக்க வரும்போது தங்களுடன் நாடக மேடையையும் தலையில் தூக்கிக்கொண்டு வந்துவிடுகிறார்கள். நடிகர்களின் முக பாவனைகளையும் உடல் மொழியையும் சினிமா கேமரா நுணுக்கமாக வெளிப்படுத்திக் காட்டுகிறது. இதனால் சினிமாவுக்கு நாடக பாணி நடிப்பு தேவையில்லை என்பதை வாய் வலிக்க அவர்களுக்குச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்க வேண்டியிருந்தது”

- இப்படிக் கூறியவர் எல்லிஸ் ஆர் டங்கன். தமிழ் சினிமா பேசத் தொடங்கிய பிறகு அதைக் காட்சி மொழியின் கலையாக வளர்த்தெடுத்துத் தமிழர்களின் கையில் கொடுத்துச் சென்றவர்தான் டங்கன். தமிழ் மொழி அறியாத இந்த அமெரிக்கர், தமிழ்நாட்டில் தங்கியிருந்து வகுத்தளித்த பாதை தமிழ் சினிமாவுக்கு புது ரத்தம் பாய்ச்சியது. காட்சிகளில் கதாபாத்திரங்களின் நுழைவையும் வெளியேறலையும் அழகுற அமைத்தார்.
கோணங்களால் கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சியைப் பார்வையாளர்கள் உணரும்படி செய்தார். க்ளோஸ் அப் காட்சிகளை அதிக வலிமையுடன் பயன்படுத்தினார். கதாபாத்திரங்களுக்கும் நிலப்பரப்புகளுக்குமான வாழ்வியல் தொடர்பைத் தனது ‘மாஸ்டர் ஷாட்கள்’ மூலம் பிரதிபலிக்கவைத்தார். காதல் காட்சிகளில் எல்லை மீறாத நெருக்கத்தைத் துணிந்து காட்சிப்படுத்தினார். டங்கனின் சாதனைகளை அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

[ சகுந்தலை படப்பிடிப்பு ] 

கல்கத்தா டு சென்னை

அமெரிக்காவின் ஓஹியோ மாநிலத்தில் உள்ள பார்டன் என்ற சிறு நகரில் நடுத்தரக் குடும்பம் ஒன்றில் 1909-ம் ஆண்டு பிறந்தவர் எல்லிஸ் ஆர். டங்கன். செயிண்ட் க்ளையர்வில்லி நகரில் உள்ள பள்ளியில் படித்து வளர்ந்த டங்கன் இளம் வயதில் கால்பந்தாட்டத்தில் ஈடுபாடு காட்டினார். ஆனால் அவருடைய தந்தை பிறந்த நாள் பரிசாக வாங்கித் தந்த பாக்ஸ் கேமரா அவரது வாழ்க்கையைத் தலைகீழாகப் புரட்டிப்போட்டுவிட்டது.
அந்தக் கேமராவைக் கொண்டு அவர் எடுத்த ஒளிப்படங்களைப் பார்த்து வியந்த டங்கனின் தலைமையாசிரியர் அவற்றைப் பள்ளியின் ஆண்டு மலரில் வெளியிட்டார். இதில் உற்சாகம் தொற்றிக்கொள்ள, பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் கேமராவை எடுத்துக்கொண்டு தனது மிதி வண்டியில் அருகில் இருக்கும் ஊர்களுக்குப் பயணிக்க ஆரம்பித்துவிடுவார்.
டங்கனின் ஆர்வத்தைக் கண்ட அவர் தந்தை, பள்ளிக் கல்வியை முடித்ததும் ஹாலிவுட்டின் மையமாக விளங்கிய தெற்கு கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் திரைப்படப் பள்ளியில் 1932-ம் ஆண்டு சேர்த்தார். அங்கே ஒளிப்பதிவுப் பிரிவில் மாணவராகச் சேர்த்தாலும். திரைக்கதை, இயக்கம், படத்தொகுப்பு, படத்தயாரிப்பு நிர்வாகம் ஆகிய அனைத்துத் துறைகளிலும் தனது மூக்கை நுழைத்துக் கற்றுக்கொண்டார். அதே பல்கலையில் சினிமா இயக்கம் பயின்ற மாணிக்லால் டாண்டன் என்ற இந்திய மாணவர் டங்கனின் திமிறிய திரைப்பட ஆர்வத்தைக் கண்டார். மும்பை நகரைச் சேர்ந்த டாண்டன் பெரிய செல்வந்தரின் மகன். பின்னாளில் ‘பாமா விஜயம்’, ‘ டம்பாச்சாரி’ உள்ளிட்ட பல தமிழ்ப் படங்களை இயக்கியவர்.

திரைப்படப் பள்ளியில் மூன்று ஆண்டுகள் படிப்பு முடிந்த பிறகு டங்கனையும் மற்றொரு சக மாணவரான மைக்கேல் ஓமலேவ் என்பவரையும் 1935-ல் இந்தியாவுக்கு அழைத்துவந்தார். மகன் படிப்பை முடித்துத் திரும்பியதும் படங்களைத் தயாரிக்க எண்ணியிருந்த டாண்டனின் தந்தை அதிலிருந்து பின்வாங்கினார். இதனால் டங்கனும் ஓமலேவும் சோர்வடைந்தனர். ஆனால் டாண்டனுக்கு கே.பி.சுந்தராம்பாள் நடித்த ‘பக்த நந்தனார்’ என்ற தமிழ்ப் படத்தை இயக்கும் வாய்ப்பு உடனடியாகக் கிடைத்தது.

இதனால் நண்பர்கள் இருவரையும் அழைத்துக்கொண்டு கல்கத்தாவுக்குத் கிளம்பினார். அந்தப் படத்தின் தயாரிப்பாளர் அசன்தாஸிடம் டங்கனையும் ஓமலேவையும் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தார் டாண்டன். அந்தப் படத்துக்காகக் கங்கை நதியில் எடுக்கப்பட்ட சில காட்சிகளைத் தன் நண்பன் டாண்டனுக்காகப் படம்பிடித்துக் கொடுத்தார் டங்கன்.
அப்போது புதிய இயக்குநர்களைத் தேடி கல்கத்தா வந்திருந்தார் அன்றைய தமிழ் சினிமாவின் பிரபல தயாரிப்பாளரான ‘செல்லம்’ செட்டியார் (ஏ.என். மருதாசலம்). அவரிடம் டங்கன், ஓமலேவ் இருவரையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தார் டாண்டன். அவ்வளவுதான். டங்கனை உடனடியாக ஒப்பந்தம் செய்து தமிழ்நாட்டுக்கு அழைத்து வந்துவிட்டார் மருதாசலம்.
ஆனந்த விகடனில் எஸ். எஸ். வாசன் எழுதிவந்த தொடர்கதையைத் திரைப்படமாக எடுக்கும் உரிமையை வாங்கி வைத்திருந்த மருதாசலம், அதையே திரைப்படமாக இயக்கும்படி டங்கனை அமர்த்தினார். அதுவே 1936-ல் வெளியான ‘சதி லீலாவதி’ திரைப்படம். கதாநாயகனாக எம்.கே.ராதாவும், கதாநாயகியாக எம்.எஸ்.ஞானாம்பாளும் நடித்தனர். பின்னாளில் தமிழ்த் திரையுலகில் தனி முத்திரை பதித்து புகழின் உச்சியைத் தொட்ட எஸ்.எஸ். வாசன், எம்.ஜி.ஆர்., டி.எஸ்.பாலையா, என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் ஆகியோர் இந்தப் படத்தில்தான் அறிமுகமாயினர். படம் வெளியானதும் பத்திரிகைகள் பாராட்டித் தள்ளின.

ஹாலிவுட் உத்திகள்

சதிலீலாவதி படத்தில் ஒப்பனை, கலை, இயக்கம், காட்சிப்படுத்தல், படத்தொகுப்பு என எல்லாவற்றிலும் ஹாலிவுட் உத்திகளைத் திறம்படப் பயன்படுத்தியிருந்தார் டங்கன். வந்தாரை வாழவைப்பதில் தயக்கம் காட்டாத தமிழகத்தில் “அமெரிக்கர் ஒருவர் தமிழ்ப் படம் ஒன்றை இதுவரை இல்லாத வகையில் சிறப்பாக எடுத்திருக்கிறார்” என்று பத்திரிகைகள் வியந்து பாராட்டி விமர்சனம் எழுதின.

என்றாலும் டங்கன் இயக்கிய முதல் படம் சுமாராகவே ஓடியது. ஆனால் கே.பி.கேசவன், எம்.ஜி.ஆர்., டி.எஸ். பாலையா, எம்.எம்.ராதாபாய் ஆகியோர் நடிப்பில் டங்கன் மூன்றாவதாக இயக்கிய ‘இரு சகோதரர்கள்’ அவருக்கு முதல் வெற்றியாக அமைந்தது.

நான்காவதாக அவர் இயக்கிய ‘அம்பிகாபதி’ ஒரு வருடம் ஓடி சாதனை படைத்தது. அம்பிகாபதியாக நடித்த எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் சூப்பர் ஸ்டார் ஆனார். சமஸ்கிருத வார்த்தைகளைக் குறைத்து இளங்கோவன் எழுதிய எளிய நறுக்கென்ற வசனங்கள் படத்துக்கு பலமாக அமைய, ‘ரோமியோ - ஜூலியட்’ காவிய பாணி உணர்வைப் படத்தின் காட்சி மொழியில் கொண்டுவந்தார் டங்கன். அம்பிகாபதியும் அமராவதியும் சந்தித்துக்கொள்ளும் நெருக்கமான காதல் காட்சிகள் ரசிகர்களை மகிழ்ச்சியில் திக்குமுக்காட வைத்தன.

ஒரு காட்சியின் ஷாட்களைப் பாத்திரங்களின் உணர்ச்சி மற்றும் நகர்வுகளை ஒட்டி அவர் பிரித்துப் படம்பிடித்து (shot divitions) தொகுத்த விதத்தில் அம்பிகாபதி ஒளிப்பதிவு இலக்கணம் மற்றும் படைப்பாற்றல் ஆகிய இரண்டின் சிறந்த கலவையாக இன்றளவும் கொண்டாடப்படுகிறது.
நான்காவதாக அவர் இயக்கிய ‘அம்பிகாபதி’ ஒரு வருடம் ஓடி சாதனை படைத்தது. அம்பிகாபதியாக நடித்த எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் சூப்பர் ஸ்டார் ஆனார். சமஸ்கிருத வார்த்தைகளைக் குறைத்து இளங்கோவன் எழுதிய எளிய நறுக்கென்ற வசனங்கள் படத்துக்கு பலமாக அமைய, ‘ரோமியோ - ஜூலியட்’ காவிய பாணி உணர்வைப் படத்தின் காட்சி மொழியில் கொண்டுவந்தார் டங்கன். அம்பிகாபதியும் அமராவதியும் சந்தித்துக்கொள்ளும் நெருக்கமான காதல் காட்சிகள் ரசிகர்களை மகிழ்ச்சியில் திக்குமுக்காட வைத்தன. ஒரு காட்சியின் ஷாட்களைப் பாத்திரங்களின் உணர்ச்சி மற்றும் நகர்வுகளை ஒட்டி அவர் பிரித்துப் படம்பிடித்து (shot divitions) தொகுத்த விதத்தில் அம்பிகாபதி ஒளிப்பதிவு இலக்கணம் மற்றும் படைப்பாற்றல் ஆகிய இரண்டின் சிறந்த கலவையாக இன்றளவும் கொண்டாடப்படுகிறது.

ஸ்டூடியோவுக்கு வெளியே

இதன் பிறகு எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி நடித்த ‘சகுந்தலை’ (1940), ‘மீரா’ (1945) ஆகிய படங்களை இயக்கி அந்தப் படங்களின் ஒவ்வொரு பிரேமையும் சலன ஓவியம்போல் உருவாக்கினார். எம்.எஸ். எனும் இசையரசியின் முழுத் திறமையையும் இந்தப் படங்களில் பிரகாசிக்கச் செய்தார் டங்கன்.
டங்கனின் புகழ் தமிழகம் தாண்டிப் பரவியது. சேலம் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் பட நிறுவனத்துக்காக அவர் இயக்கிய ‘பொன்முடி’ படத்தைத் தொடர்ந்து, கருணாநிதியின் கதை, வசனத்தில் ‘மந்திரி குமாரி’ படத்தை இயக்கினார். அதுவே அவருக்குத் தமிழில் கடைசிப் படமாக அமைந்தது. தமிழகம் வந்து, ஸ்டூடியோவுக்கு வெளியே திறந்த வெளிகளுக்கு தமிழ் சினிமாவை அழைத்துச் சென்று தனித் தடம் பதித்த 15 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் அமெரிக்கா திரும்பிச் சென்றார்.

ஆவணப் படங்களின் காதலர்

இந்தியாவில் எடுக்கப்பட்ட பல ஆங்கிலப் படங்களுக்குப் பணிபுரிந்த டங்கன் மீது “அந்நிய கலாச்சாரத்தை இந்தியப் படங்களில் திணிக்கிறார்’ என்ற கடுமையான குற்றச்சாட்டு வைக்கப்பட்டது. அதேபோல் இன்று இந்திய வணிக சினிமாவின் பிரிக்க முடியாத அங்கமாக மாறிவிட்ட ‘ஐட்டம் நம்பர்’ நடனத்தை அறிமுகப்படுத்தியவர் என்ற குற்றச்சாட்டும் அவர் மீது வைக்கப்படுகிறது.

ஆனால் ஆவணப் படங்களின் மீது தணியாத தாகம் கொண்ட இவர், 40 களில் தென்னிந்திய மக்களின் அன்றாட சமூக வாழ்க்கை, பழக்கவழக்கங்கள் பற்றிப் பெரும் ஆர்வத்துடன் எடுத்த ஆவணப் படம் இன்று முக்கிய ஆவணமாக இருக்கிறது. அமெரிக்கா திரும்பியதும் 30 ஆண்டுக் காலம் ஆவணப் படங்களைத் தயாரித்துக் கொடுப்பதிலேயே தன் வாழ் நாட்களை செலவிட்ட டங்கன் 91-வது வயதில் தன் இறுதி நாட்களில் ஆவலுடன் சென்னைக்கு வந்து மலரும் நினைவுகளில் மூழ்கித் திரும்பினார்.
படங்கள் உதவி: ஞானம்.

[ நன்றி: tamil.thehindu.com  ] 

Inside India: Village Life in Southern India : A Film by Ellis R Dungan

An American in Madras - First Look